[ مقدمه مولف ] يا على المرتضوى العلوى هذا كتاب مناقب مدد بسم اللّه الرّحمن الرّحيم خداوندا عطا كن نشئهء ذوق * كه آغازم به نامت نامهء شوق چنان ماه ضميرم كن منوّر * كه خواهد نور ازو خورشيد انور نگاهى تا ترا جويد ز مستى * كه بىمستيست طاعت بت‌پرستى مگر دست زبان اندر زيانم * مگردان جز به حمد خود زبانم حمد مقدّس اساس و ستايش بىقياس مختصّ ذات قدسى آيات يكتايى كه : « وحده لا شريك له » 8670224 خ 0 1 خ صفت خاصهء اوست و در طلب مشاهد شاهدان جمال موجودات از دم ايجاد گم‌گشتهء باديهء جستجو ؛ احدى كه برهان حجتش : « لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ » 9670224 خ 0 2 خ است ؛ صمدى كه شاهد احديتش : « لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ » ( 2 ) است ؛ و واجب الوجودى كه هستى ممكنات ، تابى از آفتاب جودش ؛ مسجودى كه سيماى جهان‌آراى وجوه اصحاب عبادت ، اثرى از سجودش ؛ حكيمى كه حكمت بالغه‌اش مبرّا از شوايب خيال ؛ قديرى كه قدرت كامله‌اش منزّه از حوادث زوال ؛ عليمى كه احاطهء علمش ، دايرهء جزء و كلّ است بر وجه كمال ؛ لطيفى كه بهار لطفش ، تازگىبخش خار و گل است به نسايم شمال ؛ قادرى كه كارفرماى كواكب است به قدرت ؛ صانعى كه گوهرآراى طبايع است به صنعت ؛ پادشاهى كه به امر « كُنْ » 0770224 خ 0 3 خ بارگاه كون و مكان را برپا ساخت و لواى ربوبيّت به خطاب « أَ لَسْتُ